.

. . .

.

De monniken dachten eraan om, naast het verschaffen van traditioneel onderwijs, jongeren ook te scholen in handwerk. De bedoeling was het bevorderen van bepaalde ambachten die verband houden met de liturgie. Zo werd een kunstambachtschool opgericht. Naar de plannen van dom Hildebrand de Hemptinne en Emile Henseval, rezen tussen 1900 en 1903 de gebouwen uit de grond. De school werd in datzelfde jaar geopend en kende van meet af aan succes. Naar de plannen van pater Sebastien Braun werden voor nieuwe ateliers geschikte vleugels gebouwd. Nieuwe afdelingen werden geleidelijk aan gesticht, zoals die voor edelsmeedkunst, houtsnijkunst, meubelmakerij, beeldhouwkunst, borduurwerk, boekbinderij, emailschilder- kunst, vioolbouw, pottenbakkerij. . Na de eerste wereldoorlog begonnen de kunstateliers ook kunstwerken op de markt te brengen en te werken voor klanten buiten het klooster. Na het sluiten van de school, werden aan het gebouw hier en daar tijdelijke veranderingen aangebracht, tot het tenslotte in 1995-1996 door het architectenbureau GUS grondig vernieuwd werd. Voortaan is daar het Ontvangstcentrum Saint-Joseph en het Centre Grégoire Fournier gevestigd.